11-01-15

De draad weer oppikken

Mijn laatste post dateert van toen mijn ma nog leefde.  De laatste post zijn de granny squares die zij de laatste maand van haar leven dagelijks op haar benen had.  Uiteindelijk maakte ik nog een paar rijen extra zodat die toch wat langer werd.

Maar ik denk dat mijn moeder zou willen dat ik de draad weer opneem na deze maanden van scherp verdriet. Ach ja, denk maar, ze heeft een gezegende leeftijd bereikt, ik zou willen tekenen om zo oud te worden enz...  Ik mis haar en dat zal niet veranderen.  Ook al wilde haar lichaam niet meer mee, haar mentale alertheid zorgde voor heerlijke gesprekjes, zalige herinneringen en vooral veel dankbaarheid dat ik zoveel tijd bij haar kon doorbrengen tijdens de laatste maanden.

De liefde voor de stofjes, de voldoening om zelf iets te creëren heb ik gegarandeerd van haar geërfd. Dat ik graag in de keuken sta heb ik ook van haar mee, gezelligheid had met eten te maken, het zelfgebakken taartje bij de koffie. De vreugde van thuis te zijn, uitdagingen vinden zonder dat je het huis uit moet.  "Als je het thuis niet vindt, zal je het nergens vinden" hoorde ik zo vaak.

Ik zal dus proberen om ook mijn blogje weer te voeden met de dingen die ik doe, zoals de handschoenen die ik voor het eerst nu probeer te breien, of de lekkere gerechtjes die ik tijdens de week als ontspanning bereid en waarvoor ik dankzij foodbag toch niet voor hoef te winkelen, of de boeken die voor een welkome ontspanning zorgen.

Het leven gaat verder.  Het verdriet zal nooit slijten, maar ik hoop dat ik met dit verdriet zal leren leven, dankbaar voor wie mijn ma was en wat ze deed, voor alle mooie momenten die ik met haar samen was, voor dat en nog veel meer.

 

22:07 Gepost door Mieke | Permalink | Commentaren (1) | |  Facebook | |  Print | Pin it! |

Commentaren

Mooi!

Gepost door: Marijke | 13-01-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.