29-01-10

Uitgelezen: Zielen van Stephenie Meyer

zielenIk begon met dit boek nadat ik de verhalen van vampieren en weerwolven had gelezen en dacht bij aanvang dat het een traag verhaal was.  Maar eenmaal ik de zilverkleurige wormpjes die zich aan de hersenen van de mensen als een parasiet vastklikten leerden kennen, en zeker toen Wandelaar of Wanda bij de mensen terechtkwam was ik verkocht.  Een heel romantisch verhaal over een parasiet die uitermate altruistisch blijkt, die zichzelf liever ziet sterven dan de mensen rondom haar pijn te doen. Het einde geeft aan dat er een volgend boek kan komen... En dat is er blijkbaar ...

OK, misschien zoet en melig en alle andere woorden die deze stijl beschrijven, maar heerlijk ontspannend! En ergens ook wel herkenbaar... hoe je als een vreemdeling die met argwaan bekeken wordt, ook al heb je goeie bedoelingen, je probeert te integreren in een gemeenschap die enkel de negatieve ervaring met je soortgenoten onthoudt, alsof die gemeenschap zelf uit perfecte individuen bestaat.  Misschien was die achterliggende boodschap wel hetgene wat me het meest aangreep. 

19:39 Gepost door Mieke in Fictie, LEZEN | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | |  Print | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.