01-05-09

Uitgelezen

boek17[1]Met de voorraad boeken die ik de laatste tijd heb opgeslagen (20 parels van bij De Morgen, zo'n stuk of 10 van op het boekenfestijn, en nu nog 2 als kwartaalaankoop van bij ECI omdat ik vergeten was zelf te gaan kijken en toch gelukkig ben met wat ze opstuurden) heb ik een beetje last om te kiezen wat ik wil lezen. 
Goed, Turks Fruit is misschien een boek dat de wenkbrauwen doet rijzen als je zegt dat je dit leest, maar zo zit ik nu eenmaal in elkaar.  De duivelsverzen mochten ook niet gelezen zijn, net daarom wilde ik het lezen zodat ik een eigen mening kon vormen.  Ik nam dus Turks Fruit, nr 17 van de parels. Het is inderdaad nogal expressionistisch geschreven, en ik verlangde snel om weer iets anders ter hand te nemen, maar op 't einde keerde bij mij de rust terug. Bleek het toch een echt liefdesverhaal te zijn, zij het dan een rauw verhaal.  Het deed me denken aan de bedelaar van Permeke, Vlaams expressionisme.  Schoonheid is voor mij iets anders, maar het intrigeerde me, net zoals deze bedelaar met veels te grote handen, waarmee Permeke precies duidelijk maakte waarover het gaat: bedelen, met je handen om hulp vragen.  Voor mij is Turk Fruit ook iets dergelijks.  Rauw, maar in de grond, een liefdesverhaal. 

12:50 Gepost door Mieke in Fictie, LEZEN | Permalink | Commentaren (1) | |  Facebook | |  Print | Pin it! |

Commentaren

1 meigroetje

Gepost door: mieke | 01-05-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.