De smaak van Mieke

Enig idee wat ik hier aan 't naaien was?

Vandaag opnieuw de dertiende... Precies een maand geleden kreeg ik rond dit uur het nieuws te horen.  Ondertussen is de wonde goed dicht.  De kiné zorgt dat de stijfheid en zwelling verdwijnt, maar 't blijft lastig de hele tijd thuis zijn en toch niet te kunnen doen wat je graag wilt doen. Gelukkig is de hevige pijn aan 't verminderen en komt er nu weer wat mentale ruimte ook naar andere dingen te kijken;

Ons prinsesje gaat straks op kamp en heeft wel een slaapzak, maar mamie ging toch nog eens op zoek naar slaapzakken, en vond er prachtige op 't internet.  Heeft iemand ervaring met het maken van slaapzakken? Welk materiaal werd gebruikt?  Heb je tips?  Alvast wat foto's die me inspireren.... Prinsesje had het in elk geval voor het lieveheersbeesje :-)

nee, ik ben niet veranderd van hobby, auto's zijn niet mijn nieuwe passie.... vraag me geen cilinderinhoud, maar kleur :-)

Ik ben ingeschreven om naar de boekvoorstelling te gaan: Op 23 mei verschijnt het nieuwe boek van Luk Dewulf en Guido Vangronsveld: ‘Help, mijn batterijen lopen leeg! Een burn-out krijg je niet alleen. Kies voor je talent.'

Burn-out is niet het probleem van één persoon. Het ontstaat vaak in relatie met anderen. Help, mijn batterijen lopen leeg daagt je uit om te kiezen voor je talent en geeft  organisaties  tips om te voorkomen dat medewerkers ‘werkziek’ worden en om te bouwen aan krachtige, duurzame samenwerkingsrelaties.

Beide auteurs zijn mensen waar ik erg naar opkijk en ik heb het geluk gehad al menig uur van hun kennis te mogen genieten... en als je je haast kan je er misschien ook bij zijn: Woensdag 23 mei 2012, vanaf 13u30

Waar? Nemrodhuis, Willem De Beersteeg 20, 9000 Gent

 Programma: Boekvoorstelling met overhandiging van het eerste exemplaar, door Peter Saerens, uitgever LannooCampus, Panelgesprek met prof. dr. Joseph Kessels, hoogleraar Universiteit Twente en OU Heerlen, Receptie

 Aanmelden? De deelnameprijs bedraagt € 20 – (incl. het boek t.w.v. 19,99). Aanmelden kan via Sabine Van De Velde: svandevelde@kessels-smit.com.

Vandaag weer eens wat geklost.  De wereldkaart mag nog wat wachten, eerst nog hier een beetje mee oefenen.  Het was de eerste keer dat ik mijn kussen weer vastpakte sinds wederhelftje zijn ongeval had.  De dokter zegt dat de wonde goed geneest.  Sinds vrijdag krijgt hij nu ook kine.  't is maar een topje van de vinger zeggen sommigen, maar de pijn die ermee gepaard gaat! Een deel van het bot inkorten om te kunnen hechten... Ik wens het niemand toe!  Maar ergens hebben ze wel gelijk, het had erger kunnen zijn.  Ben ook wel blij dat ik zelf de verzorging kon doen, getrouwd zijn met een verpleegkundige is dan toch nog niet zo mis... ook al heeft ze al jaren geen wondzorg meer gedaan.

Dit wilde ik proberen, maar vermits ik niet zo graag bladerdeeg eet, gebruikte ik kruimeldeeg.

Ingrediënten:
1 pak kruimeldeeg, mosterd, tomaten, basilicum, mozarella

Bereidingswijze:
De kruimeldeeg in een taartvorm doen en bakken met de porcelein pareltjes gedurende 10 minuten op 170°C.  Dit moet omdat de tomaten nogal wat sap bevatten.
Kruimeldeeg eenmaal uit de oven inwrijven met mosterd, schijfjes tomaat toevoegen, mozarrella toevoegen en nog 25 minuten terug in de oven...

zo'n prinsessepakje is wel stukken meer werk dan een simpel rokje :-) maar de vreugde die er vanaf straalt maakt weer veel goed.

Wat doe je tegen enthousiasme voor sprookjes?  Juist, je geniet mee.
Dus ging ik naar de nieuwe winkel van de soldeur en genoot van al die mooie stofjes, een stoffenspektakel op zich!
Ik kocht er wat stofjes zodat ik het langverlangde kleedje van doornroosje kon maken, zelfs de goudband vond ik er!

En nu wacht doornroosje ongeduldig op haar kleedje en snapt niet goed waarom mamie eerst allerlei dingen op papier uittekent... wordt vervolgd...

Vandaag maakte ik weer kip met bloemkool, een recept dat ik lang geleden van een kennis kreeg. Ik maakte meteen een paar ovenschotels extra zodat ik weer voorraad heb in de diepvries.  Altijd handig :-)

Daarna nog even de applecrumble uitgetest van (ja alweer) Aveve. 5 appels, in stukjes gesneden en eventjes aangestoofd met wat boter, 200 g crumblebloem, 1 soeplepel water.  De appeltjes in een vuurvaste schotel gelegd, daarboven de crumble en daarna 20 minuten in de oven. Zelfs wederhelftje die normaal weinig taartjes eet nam nog een tweede portie...

Dit zat vandaag in de bus... 138 dodelijke arbeidsongevallen in 1 jaar tijd.  Vanzelfsprekend valt alles wat met arbeidsongevallen te maken heeft ons nu nog meer op.  En vanmiddag dachten we aan alle ellende die deze mensen meemaken: je neemt afscheid, je gaat naar je werk en je keert nooit meer terug.  En dan een telefoon, of misschien iemand aan de deur met het nieuws. Ondanks alle pijn die er dagelijks is, had het erger kunnen zijn.  Meestal helpt die gedachte niet, omdat ieder zijn eigen pijn voelt, maar als je dit leest...  Ik mag er niet aan denken!

Ik neem even gas terug.  Vrijdag de dertiende was er dit jaar een die we niet snel zullen vergeten. Mijn wederhelft had een arbeidsongeval en is een deel van zijn middenvinger kwijt. Het bot moest worden ingekort om te kunnen hechten en sindsdien heeft hij heel veel pijn, minder scherp dan de eerste dagen, maar steeds aanwezig.
Het duurde een tijdje vooraleer ik het echt kon geloven, alsof we wakker zouden worden en dat alles alleen maar een nare droom was. Maar dat is het niet.
Mijn aandacht gaat nu naar hem, en ik wilde dat ik zijn pijn kon verzachten.